Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowana przestrzennego gminy określało kierunki polityki przestrzennej gminy. Studium nie było aktem prawa miejscowego i nie stanowiło podstawy prawnej do wydawania decyzji administracyjnych, natomiast ustalenia studium były wiążące przy sporządzaniu miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy utraciło moc z dniem wejścia w życie planu ogólnego gminy.